Una sa tanan…

Mayo 11, 2008 at 2:13 umaga (Betrayal) ()

Mapait.

Masakit.

Ngunit ito na ang huling desisyon… Mahirap tanggapin pero ito na nga ang ‘katotohanan‘. Bakit ba siya masyadong … Di ko na lang sasabihin. Nasaan ang hustisya kapag ikaw ay nagsasabi ng totoo? Tila walang nakikinig. Walang naniniwala. Ilang araw rin akong umiyak. Hindi alam kung anong dapat gawin. Natatakot ako sa kanya. Natatakot ako sa mga magulang ko. At higit sa lahat, natatakot ako para sa sarili ko, ng malaman komg , madali akong utuin, lokohin at linlangin.

Babala: Binabalaan ko kayong lahat na mag-ingat sa ‘mababait’ na tao. Hindi niyo alam ang kanilang motibo.

Natutunan ko na ngayon ang aking leksyon. Magiging delikadesa na ako. Hindi ko alam kung bakit lagi nalang ganito ang kinahihinatnan ng aking pakikipagkaibigan. Bully-magnet ba ako? O sadyang malas lang sa mga taong nagpapakilala at nakikilala ko?

I thought we were friends… You backstabber… Karma has a way of balancing things… Bahala ka na. “Thank you for the friendship” pero sana wag mo nang gawin ito sa iba.

Tumigil ka na.

Huwag ka nang mambibikitima pa.

♠ ¿ì l m á £ å

Magpaskil ng Puna